Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2012

ΤΕΛΟΣ


"η λέξη τέλος σημαίνει το τέρμα, το πέρας και είναι η αντίθετη έννοια της αρχής.
Το "τέλος" αποτελεί και το έσχατο σημείο ενός πράγματος, υπόθεσης ή παρουσίασης."



Άνοιξη 2012 - κάπου εδώ τελειώνει η καθημερινότητα στην Ελλάδα.
Το γνώριμο, το οικείο, το εύκολο. Κι αρχίζει το άγνωστο, το δύσκολο.

Κάπου εδώ λέμε αντίο. Και νιώθουμε συναισθήματα. Άγχος, ενθουσιασμό, στεναχώρια, πίκρα, χαρά. Όλα μαζί ταυτόχρονα. Λες κι έβαλες όλα σου τα ρούχα μαζί στο πλυντήριο κι έχουν πάρει όλα μετά το ίδιο μωβί χρώμα. Έτσι και το κυρίαρχο συναίσθημα. Μωβί. Λίγο από όλα. Σαλάτα.
 
Το αποφεύγεις όμως. Το κρατάς καλά καλά κλεισμένο σε μια γωνίτσα μέσα σου και κάνεις ότι δεν υπάρχει. Μέχρι που αρχίζεις να μετράς αντίστροφα στιγμές, μέρες, ώρες.. Και κάπου εκεί ακούς το "τικ-τακ" της βόμβας που κρύβεις μέσα σου που είναι έτοιμη να σκάσει και να γεμίσει μωβί ο τόπος...

Το έλεγες ότι θα το κάνεις απλά ποτέ σου δε σε πίστευες (κοίτα κι εδώ). Ήταν ένα ακόμη "θα". Που σήμερα έγινε παρόν και αύριο παρελθόν κι εσένα απλά σε προσπέρασε η ίδια σου η ιδέα, η ίδια σου η γλώσσα, η ίδια σου η απόφαση τόσο γρήγορα που ούτε που κατάλαβες τι έγινε.

Μωβί. Αυτό είναι το χρώμα του τέλους.